About the author

Robokat (Carl De Ridder)

Jaren geleden had ik niet veel interesse in financiele zaken, en vertrouwde vooral op mijn bankiers. Af en toe werd ik naar het kantoor geroepen waarbij de bankier vertelde dat ik best product X verkocht en het veel betere product Y aankocht. Wat ik dan vaak deed. Enkele malen haalde ik een bescheiden winst, af en toe ook wat verlies. Stilaan begon ik te beseffen dat ik de touwtjes in eigen handen moest nemen, wilde ik betere rendementen halen.

Related Articles

Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

7 Reacties
Nieuwste
Oudste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Pittomvils
Pittomvils
7 jaren geleden

@nonothing: Flossbach von Storch Multiple Opportunities ligt momenteel bij 71% aandelen. Die aandelen hebben een Beta van ongeveer 0,7, dus ligt het Beta risico van het fonds bij ongeveer 50% aandelenrisiko. Het fonds kan door futures dit Beta risico nog verder verlagen, indien dit in bepaalde marktomstandigheden nodig schijnt (zoals in 2011 bijvoorbeeld). Iemand die op het slechste moment in de strategie geinvesteerd had, dus in juni 2008, zou in juli 2009 al weer ver boven water gestaan zijn en 2009 met 14% positief staan. “Dabei sein ist alles”. Uitstappen en weer instappen is in de praktijk meestal niet erg productief bij goede absolute return Strategien.

@Laurent: De posities in het Fonds zijn voor een groot gedeelte in large en mega-cap stocks, die voldoende liquide zijn. De cash-positie is een buffer die ook in slechte tijden kan werken. Sommige correcties zijn op relatief korte termijn, de “uitstappers” die men “cash” betaalt verlagen inderdaad het cash bestand en verhogen automatisch de aandelen exposure van de verblijvende Indien dit door ons gewenst is, waar in een “Rebound” een positief effect heeft cf. Oktober 2014. In het algemeen kan men zeggen dat asset allocatie en stop-loss eventueel zin maken bij een bouwsteenfonds of ETF, terwijl ze bij strategiefondsen verliezen “inlocken” en “rebounds” missen.

Re waardebepaling: De waarde van een aandeel bepalen hangt van heel veel toekomstige parameters af die onzeker en onbekend zijn. In het boek “Why Moat Matters” en in de Youtube Video https://www.youtube.com/watch?v=XziAhR-N7D8
van Morningstar wordt uitgelegd dat voor bepaalde kwaliteitsaandelen, die toekomst duidelijker te voorspellen is. Hoe groter het competitieve voordeel, hoe consistenter en voorspelbaar de toekomstige resultaten, en hoe duidelijker en scherper de waardebepaling.

Managers die een benchmark en tracking error in het oog moeten houden, beperken zichzelf het meest om alleen de beste aandelen in portefeuille te houden.

Wil
Wil
6 jaren geleden
Antwoord aan  Pittomvils

Ik ben het eens met het onderscheid tussen risico en volatiliteit. Zeker in de wereld van de mixfondsen is een total loss van een mixfonds eigenlijk uit te sluiten. Eens men een degelijk fonds beet heeft dat gestage groei koppelt aan een beperkte terugval – ook tijdens een echte bear market – dan is tussentijds uitstappen weinig zinvol.

Voor beleggingen in individuele aandelen zijn de regels anders. Men kan bij de start van een correctie immers niet weten of de volatiliteit beperkt blijft tot een 10% – 15% correctie, dan wel of het een complete en diepe vernieling van aandeelhouderswaarde wordt, die uiteindelijk beslecht wordt met het faillissement van het bedrijf.

De stelling ‘Als iets van waarde in prijs valt, dan moet men niet verkopen, maar bijkopen’ leidt geregeld tot het moeten slikken van zware verliezen die men met de beste fundamentele analyse niet had kunnen zien aankomen. Op dat allerlaatste moment ziet men in dat men ‘waarde’ niet met 100% zekerheid kan bepalen per individueel bedrijf (!). Enkel wanneer men grote groepen bedrijven (deels) in bezit neemt, kan men vrij zeker zijn dat men waarde in handen heeft.

Enkele voorbeelden die mijn visie onderbouwen:
• Value Square, dat enkel volgens gezonde fundamentele principes (Graham&Dodd) de waarde van een bedrijf bepaalt en van zichzelf zegt “Wij zijn valuebeleggers”, schreef op 26/4/2008 in De Standaard dat Helix Solutions koopwaardig was rond $35. Heel even veerde het aandeel op tot $40 maar vervolgens ging de koers als een Stuka in duikvlucht naar beneden. De koers werd letterlijk gedecimeerd tot $3. Dat was maart 2009. Value Square behield het aandeel nog 2 jaar. Toen werd de handdoek in de ring gegooid aan $12,5. Er werd God zij dank niet bijgekocht in de daling.
• Het team van Maarten Verheyen gaf een aankoopaanbeveling voor Deceuninck in januari 2008. De koers was toen €6. Anderhalf jaar later noteerden we minder dan 1 euro voor dat bedrijf. In september 2009 volgde een nieuwe aanbeveling. Dit keer aan €0,98 en er werd winst geboekt: +77%, maar een jaar later zagen we weer €1,30 op de tabellen. Waarde gevonden op 6 euro maar verkoop op 1,7 euro.
• Op 19 juni 2007 gaf De Belegger (fundamenteel onderzoek) de lezers een aanbeveling K1. D.w.z. ‘koopwaardig met gemiddeld of laag risico’. Het aandeel heette Fortis.
• Op 21 december 2007 schreef Bank Degroof in het Belang van Limburg dat het koersdoel voor KBC op 108 werd gezet (was toen 94) want KBC heeft flink wat mogelijkheden in zijn mars, zo wist deze bank. KBC ging naar €5.
• Nog eentje: Buffett kocht Bank of America in september 2007 op het niveau $50. In mei 2010 liet Buffett BoA weer uit de portefeuille gaan aan prijzen van $15. Een kwart miljard dollar down the drain. http://bloom.bg/1MgLjh3

Toch halen deze fundamentele beleggers goede resultaten omwille van hun brede portefeuille, maar voor 1 specifiek bedrijf durft geen van hen zijn hand in het vuur steken.
Het punt dat duidelijk zou moeten worden is: volatiliteit kan ontaarden in risico (op vroegtijdig overlijden). Je weet het nooit op voorhand.

Al Fonds (Marc Person)
6 jaren geleden
Antwoord aan  Wil

De voorbije dagen nog gepraat (one to one) met fondsmanagers van Vector Navigator, Agressor en Arty en gevraagd naar hun aankopen die nog geen resultaat (soms zelfs verlies) lieten optekenen. Dan hoor je waarom ze dat aandeel kochten en wat er ondertussen gebeurd is. Ik vernam dat ze alle drie erg goed wisten wat er binnen zo’n bedrijf allemaal gebeurde en waarom ze toch niet verkochten. Ik vrees dat je zulke info als belegger meestal niet te weten komt. Zelfs niet via de media omdat die info meestal als erg vertrouwelijk beschouwd wordt: de concurrentie zou er zijn voordeel kunnen mee doen.
Ik kom nog uitgebreid op die gesprekken terug.

Wil
Wil
6 jaren geleden

Verkopen die managers dan nooit met verlies? Indien dat klopt, dan heb je met betere beleggers gesproken dan W. Buffett, want die rijdt af en toe eens in een sloot.

Indien ze wél hun verlies nemen, dan wil dat zeggen dat wat eerst volatiliteit leek te zijn, uiteindelijk een total loss dreigde te worden waaruit nog snel-snel een stukje ‘prijs’ (je mag het dan niet langer ‘waarde’ noemen) werd gerecupereerd.

nonothing
nonothing
7 jaren geleden

Interesssante denkpiste. Een verband tussen volatiliteit en cash.

Laurent B
Laurent B
7 jaren geleden

Een heel interessante bijdrage. En grotendeels kan ik de redenering ook volgen. Waar volatiliteit wel belangrijk wordt, is wanneer bij een grote daling van de prijs van een fonds, er vaak ook veel mensen gaan uitstappen (want het vertrouwen is zoek) waardoor het fonds niet langer over voldoende cash kan beschikken om te profiteren van een tijdelijke prijsdaling door net extra in te kopen. In die zin denk ik dat fondsen maar op lange termijn succesvol kunnen blijven als ze ook de volatiliteit (en daarmee de cash waar ze over kunnen beschikken) onder controle houden.

nonothing
nonothing
7 jaren geleden

Laat ons hopen dat Flossbach dat momenteel blijkbaar voor 78% belegd is in aandelen de “zwembroek” aanheeft op het moment dat het met de beurzen zuidwaards gaat. Dan zal ook meteen duidelijk worden hoe die “waaardebepaling” in de praktijk werkt.

© 2012 - 2020 MijnKapitaal.be

7
0
Zou graag je gedachten willen weten, s.v.p. laat een reactie achter.x