About the author

Related Articles

Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

2 Reacties
Nieuwste
Oudste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Wilfried Voorspoels
Wilfried Voorspoels
6 maanden geleden

Dit dik boek heeft waarde. Het levert met zekerheid een bijdrage aan het streven van elke belegger om beter te worden in het vak. De kern van het verhaal zit vervat in het beheersen van het risico en dat doe je volgens Dirk Vandycke best door de grootte van je aandelenpositie in lijn te brengen met wat je durft te verliezen. Dat had hij een jaar of vijf geleden al uiteengezet in “Position Sizing en Risicobeheer”.
Naast wat je wil kopen en wanneer je dat doet, is het de enige factor waarop je controle kunt uitoefenen. Eens je aan boord bent van een bedrijf, doet de beurs haar zin en zijn jouw wensen en overwegingen van geen tel meer. Enkel een consequent toegepaste stop loss zal je in de meeste gevallen behoeden voor de ellende van steeds verder dalende koersen.

Daarnaast heeft de auteur zich verdiept in de psychologische valkuilen waarin wij, beleggers, maar al te gemakkelijk trappen. Bijkopen wanneer we op verlies komen om het gemiddelde verlies per aandeel kleiner te maken, is er één van. Steeds maar meer informatie willen verwerven in de hoop dan betere beslissingen te kunnen nemen, is ook een ingebeelde bonus waaraan investeerders ten prooi vallen. Die drang wordt met veel enthousiasme aangewakkerd door pientere lui die munt slaan uit het verstrekken van die – vaak overbodige – info.

Bij het beschrijven van die psychologische moeilijkheden vervalt de schrijver echter in de volgens mij storende gewoonte om dat psycho-jargon té vaak te etaleren. Over het taalgebruik in dit werk wil ik nog wat verder uitweiden want daaraan schort wel wat.

Het is een feit dat het vakgebied beleggen doorspekt is met Engelstalige woorden en daar is niets mis mee. In de keuken hanteert men ook Franse uitdrukkingen en de tuinier kent de Latijnse namen van de bloemen. Maar in een aantal subtitels wordt zonder enige meerwaarde het Engels gebruikt.

Een paar voorbeelden: Be Prepared (p. 262). Wat is er mis met ‘Wees voorbereid’ of ‘Hou je klaar’, wat in de bredere context perfect zou passen? Nog eentje: ‘Why, tell me why’ – Is ‘Waarom, zeg mij waarom’ niet in staat om de boodschap over te brengen? Of is het een verwijzing naar het lied van Anita Meyer? Waarom eigenlijk?

Een paar grammaticale of spellingfoutjes kunnen we wel door de vingers zien, maar heeft de taalcorrector hier iets over het hoofd gezien: “De titel van elk hoofdstuk noemt toch een mythe.” (p.262). Bedoelt de schrijver ‘(…) benoemt toch een mythe’, of is dit een voorbeeld van de taalvervuiling ‘noemen – heten’?

Het apart herhalen van een belangrijke zin als een citaat en dit in groter lettertype, is een manier om de lezer de essentie te doen inzien van wat er wordt uitgelegd. Dat gebeurt ten overvloede. Echter, wanneer driemaal op dezelfde bladzijde (p.255) zo’n herhaling plaatsvindt, dan wordt het storend.

Mijn kritiek gaat dus vooral over de vormelijke aspecten van het boek en veel minder over het inhoudelijke. Hoewel ik ook enkele aanmerkingen wil geven over de inhoud.

• Dirk Vandycke wrijft de aanhangers van technische analyse aan dat ze slachtoffer zijn van pareidolia. Je leest het goed: pareidolia (vb. van psycho-jargon). Ik had het woord nog nooit gehoord. Het wil zeggen dat de technisch analist overal patronen ziet in koersgrafieken. Welke patronen zijn dat dan? De hoofd- en schoudersformatie bijvoorbeeld? Of betreft het patronen in Japanse kaarsen? Gaat het hier over het fasenmodel – waarvan de schrijver óók gebruikmaakt? Dat kom je niet te weten hoewel het interessant zou zijn om niet meer in die valkuil te trappen.

• De schrijver vermeldt dat “regression to the mean soms verkeerd wordt begrepen als dat reeksen van prijzen noodzakelijkerwijs moeten terugkeren naar het gemiddelde. Dit is een misvatting, omdat gemiddelden simpelweg berekeningen zijn die achterlopen op de data.”
Ok, maar wat betekent regression to the mean dan wél, want die term wordt heel vaak gebruikt? Dat had ik wel willen weten.

Tijd voor een besluit:

Eén: dit boek bevat inhoudelijk heel wat waardevolle inzichten. Vaak zijn beleggers zich niet bewust van de mentale struikelblokken die ze zelf in hun hoofd hebben opgebouwd. Je daarvan bewust worden is een goede zaak en daarop wordt in dit werk de aandacht getrokken.
Twee: de belegger dient zich meer toe te leggen op datgene waarover z/hij controle heeft. Natuurlijk is wat en wanneer men koopt van belang maar vooral de gekochte hoeveelheid en de juist geplaatste stop loss zijn de twee stiefmoederlijk behandelde aspecten van verstandig beleggen.

Niettegenstaande enige vormelijke kritiek hoort dit boek thuis in de boekenkast van elke belegger.

Dirk Vandycke
Dirk Vandycke
6 maanden geleden
Antwoord aan  Wilfried Voorspoels

Bedankt Wilfried. Inhoudelijk staat het boek denk ik stevig op z’n poten. Vormelijk heb je als auteur niet altijd alles volledig onder controle. Zo werden die subtitels die jij aanhaalt net niet door mij toegevoegd/gekozen. De uitgehaalde slogans werden volledig door de uitgever toegevoegd. Maar over smaken en kleuren … Zowel TA als FA (elke vorm van analyse) moet opletten voor pareidolia (gezichten in en wolk). Zo is kan een horizontale rechte getekend worden bij een steun/weerstandsprijs. Een stijgende dalende rechte heeft op zich niet veel meer betekenis dan wat de tekenaar daarin wil zien. Dat prijzen zich er enigzins aan houden is vooral een gevolg van zelfvervullende profetie. Op zich heb ik daar gene probleem mee als het werkt. Maar de problemen beginnen als mensen er meer betekenis aan geven dan wat het is. Als je een gezicht in een wolk ziet, dan zie je dat ook (het is geen gezichtsbedrog). Maar het blijft toeval. Bij regressie-naar-het-gemiddelde loopt het fout wanneer regressie naar het gemiddelde wordt toegeschreven aan de onafhankelijke variabele in plaats van aan willekeurige variatie. Er is geen enkele reden waarom een tijdsreeks terug zou moeten keren naar zijn gemiddelde. Het gemiddelde is een gevolg van de verandering in die data. Mijn excuses als dat niet helemaal duidelijk was.

© 2012 - 2022 MijnKapitaal.be

2
0
Zou graag je gedachten willen weten, laat een reactie achter.x