About the author

Robokat (Carl De Ridder)

Jaren geleden had ik niet veel interesse in financiele zaken, en vertrouwde vooral op mijn bankiers. Af en toe werd ik naar het kantoor geroepen waarbij de bankier vertelde dat ik best product X verkocht en het veel betere product Y aankocht. Wat ik dan vaak deed. Enkele malen haalde ik een bescheiden winst, af en toe ook wat verlies. Stilaan begon ik te beseffen dat ik de touwtjes in eigen handen moest nemen, wilde ik betere rendementen halen.

Related Articles

Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

8 Reacties
Nieuwste
Oudste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Kristoff
Kristoff
4 jaren geleden

“Maar meestal leent men pas in het besef dat er moet en kan afbetaald worden én is men er zich van bewust dat de keuze voor de aankoop/bouw van een woning, impliceert dat men zich een flink aantal jaren van alles zal moeten ontzeggen.”

Correctie, dat besef en bewustzijn is er op voorhand meestal niet, dat komt pas als blijkt dat de maandjes ‘kort’ op elkaar volgen. De huidige lage rentes zijn wat dat betreft echte valstrikken, op papier en zuiver wiskundig is een lening nu inderdaad veel voordeliger dan paar jaren geleden maar ipv hetzelfde bedrag te lenen en minder te betalen is voor de meesten de verleiding te groot om nog meer te ontlenen en hetzelfde te betalen als mochten de rentes hoger staan… En als ze dan ook nog eens gekozen hebben voor de goedkoopste jaarlijks variabele rentevoet tja….

Philip
Philip
4 jaren geleden

Beste Patrick,
Heeft U een idee voor Luxemburg waar ongeveer de schuld van 803 vandaan komt?
Dit klein buurlandje staat op de laatste plaats en dit met een S&P credit rating AAA with stable outlook.
mvg.
Philip

Patrick Claerhout
Patrick Claerhout
4 jaren geleden
Antwoord aan  Philip

Dag Philip,

Ik ben geen politicoloog, noch econoom.

Voor zover ik kan nagaan (dus niet echt zeker) heeft dit te ook te maken met de sociale bescherming van de Letzenburgers. Als ik goed geïnformeerd ben hebben zij ook een wettelijk pensioen dat opgebouwd wordt via een repartitiestelsel (we geven vandaag aan onze bejaarden uit wat er vandaag in de pot van sociale bijdragen komt door pensioenheffingen op de werkenden van vandaag) en niet via een kapitalisatiestelsel. Volgens recente studies is het gemiddeld wettelijk pensioen in Luxemburg hoger dan dit in België. En volgens de laatste gepubliceerde Europese cijfers over levensverwachting leven ze in de steek van Echternach iets langer dan hier.

Sinds 2007-2008 weten we natuurlijk ook de een rating slechts een inschatting is en niet noodzakerlijkerwijs correct is. En ik neem aan dat S&P vooral rekening houdt met de expliciete staatsschuld. Als wij het over de Belgische staatsschuld hebben, hebben we het meestal ook maar over deze expliciete schuld die boven de 100 % van BNI is en volgens Maastrichtnormen naar > 60 % zou moeten evolueren.

Het verschil tussen impliciete – en expliciete staatsschuld wil ik even verduidelijken met een persoonlijke kredietaanvraag die je bij je bank zou neerleggen.
Als je aan je bank mededeelt dat je reeds een autolening lopen hebt is dit een expliciete schuld. Dat belet je echter niet dat je daarnaast nog een overeenkomst hebt met je vriendin (m/v) dat je haar nog voor 15 jaar helpt om een put die ze ooit gegraven heeft te delgen en dat je daar maandelijks € 500 voor stort. Dit een impliciete schuld. Als de bank bij NBB checkt welke leningen u hebt lopen, zal ze zeker op uw autolening stoten.
De lening aan uw vriendin is een engagement die je zelf genomen hebt en die niet boven water komt, tenzij je daar zelf open over bent. Voor kredietgever is het echter belangrijk om alle gegevens te kennen om tot een correcte waardering te komen.

De expliciete staatsschuld van Luxemburg oogt erg goed vandaar de AAA rating wellicht. Stable outlook kan te maken hebben met feit dat S&P de economische groei voldoende hoog en het beleid voldoende stabiel acht om verder af te bouwen/niet verder te laten ontsporen.

mattias
mattias
4 jaren geleden
Antwoord aan  Patrick Claerhout

hmmm, ik vind die impliciete schuld toch ook maar wat onduidelijk. Voor luxemburg lijkt me dat compleet onmogelijk op basis van hun pensioenstelsel. zelfs zal ze iets ouder worden dan ons en wat meer krijgen, kunnen ze met 500.000 inwoners nooit zoveel pensioen opdoen. En Ierland nog meer; en dan Italië zou netto impliciet cash hebben. Echt vreemd. Gezien ierland erbij staat bij die zeer hoge impliciet schuld ligt de verklaring misschien eerder bij de garanties die de staat heeft gegeven voor hun banksector. Dat is denk ik ook wel het geval voor luxemburg (en dus ook België). Dat zou misschien een verklaring zijn, maar ik zou verwachten dat de auteur dit toch een stukje dieper onderzoekt alvorens er teveel conclusies aan vast te knopen. Wat niet wil zeggen dat het geen 5 voor 12 zou zijn voor het Belgische schuldhuishouden

Patrick Claerhout
Patrick Claerhout
4 jaren geleden
Antwoord aan  mattias

Beste Mattias,

Ik sluit niet uit dat in de impliciete schuld de overheidsgaranties die aan banken gegeven zijn een rol spelen. En de impliciete schuld is misschien op diverse vlakken een onduidelijk gegeven. M.i. neemt dit niet weg dat die benadering een ander licht werpt op de klassieke benadering. De geciteerde stichting (een onafhankelijke denktank, zoals er in België ook enkele zijn) geeft geen verklaring voor situatie in Italië. Voor deze van Ierland wijst ze voornamelijk op verandering van gebruikte rekenmethode en gestegen productiviteit. Voor Luxemburg …”vor allem aus einem zu großzügigen Rentensysteem, das auf Dauer nicht zu finanzieren sein wird”. Lijkt me toch op pensioenen te slaan. Het aantal bewoners doet daar niet veel aan, omdat BNI toch een procentuele benadering is. De welvaart die 500.000 mensen (niet) produceren moet omgeslagen worden over 500.000. Deze die 500.000.000 mensen (niet) produceren moet omgeslagen worden over 5000.000.000 mensen.
Laten we voor de rest gerust van mening verschillen. “Du chox des idées jailliet la lumière”. Ik kan er perfect mee leven dat de suggesties die ik gaf als duiding waarom de situatie in bepaalde landen anders is, niet door gedegen studies mijnerzijds onderbouwd zijn.

A Limpens
A Limpens
4 jaren geleden

Met één belangrijk aspect wordt in het artikel geen rekening gehouden: de Belgische overheidsschuld is voor een groot deel een schuld van België aan Belgen !

Patrick Claerhout
Patrick Claerhout
4 jaren geleden
Antwoord aan  A Limpens

Beste,

Volgens mijn vriend Google was bijna de helft van de staatsschuld in 2012 in handen van de Belgen. Dit was nadat de operatie Letermebon uitgevoerd was. Inmiddels is deze op vervaldag gekomen en ik durf er mijn hoofd op verwedden dat weinig Belgen herbelegd hebben in onze overheidsschuld, gezien de beweegredenen om in te stappen op de Letermebon het extreem hoge (risicoloze) rendement was en niet vaderlandsliefde.
Als een schuld in handen van de bevolking is (in 2017 voor Denemarken: 100 %), dan is men als land minder gevoelig voor hobbels op de financiële markten. Daarentegen zijn de binnenlandse kredietgevers niet vrij van risico. Met 1 pennentrek kan men dan bijv. de vergoeding op die schuld aanpassen. Niet dat dit in België gebeurt natuurlijk. Hier is onze roerende voorheffing al jarenlang stabiel 🙂 . Was trouwens wel opvallende dat de Letermebon hier een speciale behandeling kreeg.

© 2012 - 2020 MijnKapitaal.be

8
0
Zou graag je gedachten willen weten, s.v.p. laat een reactie achter.x
()
x