Het opkomende potentieel van water

Waterschaarste wordt een steeds urgenter probleem. De hulpbronnen slinken, terwijl de vraag naar schoon water en sanitaire voorzieningen blijft toenemen. Volgens de VN zal slechts een derde van de landen ter wereld tegen 2030 duurzaam beheerde watervoorraden hebben¹ De behoefte aan investeringen is zeer groot.

Hoewel de ontwikkelde wereld verre van immuun is, is het probleem duidelijk het meest acuut in ontwikkelingslanden. In Noord-Amerika en Europa heeft 96 procent van de bevolking toegang tot veilig drinkwater, maar dat cijfer daalt tot 75 procent in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied, tot 62 procent in Centraal- en Zuid-Azië en tot slechts 30 procent in Sub-Sahara Afrika.²

Het goede nieuws is volgens leden van de Water Advisory Board van Pictet dat particuliere investeringen in waterbronnen in opkomende markten toenemen.

Water gevraagd

Wereldwijd zoetwatergebruik (landbouw, industrie en huishoudens), biljoen kubieke meter

Bron: Global International Geosphere-Biosphere Program (IGB), Our World in Data. Gegevens uit de periode 01.01.1901-31.12.2014.

Onderzoek van de Advisory Board toont aan dat participatie van de privé-sector in de watersector nu 21 procent van de wereldbevolking beslaat, tegenover 8 procent twee decennia geleden. Een dergelijke activiteit is van vitaal belang, aangezien overheden steeds minder in staat zijn om de nodige investeringen te doen vanwege de krappe budgetten en de verouderde infrastructuur. De privé-sector kan helpen om die financieringskloof te overbruggen en expertise te voorzien.

Een deel van de sterkste groei kwam van de opkomende markten in Azië. In India bijvoorbeeld was de privé-sector 20 jaar geleden nauwelijks betrokken bij water en riolering. Vandaag komt de privé-sector tegemoet aan de waterbehoeften van ongeveer 150 miljoen mensen – het resultaat van gecoördineerde inspanningen van de overheid en multilaterale financiële instellingen. China zag de particuliere investeringen ook zeer sterk groeien, terwijl buiten Azië, Brazilië en Colombia zich onderscheiden.

De investeringsgroei was bijzonder hoog in riolering – een gebied dat politiek minder gevoelig is dan drinkwater, maar toch cruciaal is voor ons welzijn en voor de verwezenlijking van de Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen (SDG’s) van de VN.

SDG 6 (Zesde Duurzame Ontwikkelingsdoelstelling – Verzeker toegang tot duurzaam beheer van water en sanitatie voor iedereen) roept op tot toegang voor iedereen tot zowel water als sanitaire voorzieningen, alsook tot het halveren van de lozing van onbehandeld water en het verbeteren van de efficiëntie van het watergebruik.

Lokale spelers

Bij veel van deze particuliere initiatieven zijn regionale en lokale waterbedrijven betrokken – een opmerkelijke verschuiving in een sector die van oudsher wordt gedomineerd door kolossen als Veolia en Suez. Terwijl tussen 1991 en 2000 de helft van alle particuliere waterzuiveringscontracten naar internationale spelers ging, daalde dat aandeel in het afgelopen decennium tot slechts 14 procent.

Een groeipotentieel voor lokale waterbedrijven is internationale expansie. De leden van onze Advisory Board wijzen erop dat dit al gebeurt in Zuidoost-Azië, waar veel waterbedrijven uit Singapore uitbreiden naar China en Maleisische bedrijven naar Indonesië.

De bevolking groeit, de verstedelijking neemt toe en mensen worden steeds rijker. Dat alles leidt tot een grotere vraag naar water en sanitaire voorzieningen en een grotere behoefte aan investeringen. Uit de analyse van de Advisory Board blijkt dat tegen 2030 de participatie van de privé-sector in water en riolering nog eens 400 à 500 miljoen mensen extra zal beslaan.

^{[1] https://unstats.un.org/sdgs/report/2021/}

^{[2] Our World in Data, WHO/UNICEF Joint Monitoring Programme for Water Supply and Sanitation, gegevens voor 2020.}